Διαρκής Διαβούλευση για το Νερό

2010-02-10T23:10:00.000+02:00

ΝΕΡΟ & ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ__Α’ ΜΕΡΟΣ, της Ιωάννας Μουτσοπούλου

2010-02-10T14:49:00.005+02:00

Το θέμα του νερού είναι από τα πιο πολυσυζητημένα και αυτό σημαίνει ότι πολλοί έχουν ασχοληθεί με αυτό υπό διάφορες οπτικές γωνίες για την εξεύρεση λύσης. Αυτό συμβαίνει, επειδή το νερό θα είναι ίσως το βασικότερο πρόβλημα του 21^ου αιώνα λόγω της κλιματικής αλλαγής και των άλλων περιβαλλοντικών προβλημάτων (π.χ. ρύπανσης), απειλώντας με μεταναστεύσεις τεράστιων αριθμών προσφύγων από τις άνυδρες περιοχές σε άλλες περισσότερο ευνοημένες (πράγμα που θα προκαλέσει συγκρούσεις και άλλα προβλήματα), αλλά και με φτώχεια και θάνατο τους κατοίκους των άνυδρων περιοχών. Είναι προφανές ότι πολλές από τις λύσεις πρέπει να συντρέξουν, κυρίως οι τεχνολογικές.

Οι λύσεις όμως μέσω οικονομικού μοντέλου δεν μπορούν εύκολα να συντρέξουν, γιατί το οικονομικό μοντέλο συνδέεται άρρηκτα με την πολιτική και τη στρατηγική ασφάλεια. Ήδη οι προτεινόμενες λύσεις από την Παγκόσμια Τράπεζα και διάφορους δυτικούς εμπειρογνώμονες είναι φανερό ότι από το ένα μέρος προσιδιάζουν στα δυτικά πρότυπα ανάπτυξης και κοινωνικού στάτους και δύσκολα θα μπορούσαν να εφαρμοσθούν σε διαφορετικές κοινωνίες και από το άλλο μέρος δεν αποτελούν κατ’ ανάγκην την ορθή λύση. Απαιτείται, θα λέγαμε, μία παγκόσμια συνεννόηση για το θέμα, που είναι επιτακτική δεδομένου ότι επίκεινται δραματικές εξελίξεις τόσο σε αυτό το θέμα όσο και σε άλλα περιβαλλοντικά θέματα λόγω της κλιματικής αλλαγής και της περιβαλλοντικής επιδείνωσης, όπως μετακινήσεις πληθυσμών, πρόσφυγες, πείνα, συγκρούσεις.

Α.-Οι προτεινόμενες λύσεις και η οικονομία.

Οι προτεινόμενες λύσεις μπορούν να χωριστούν στις παρακάτω κατηγορίες:

1) Λύσεις μέσω οικονομικού μοντέλου.

(i)Συρρίκνωση του αγροτικού τομέα.

(ii)Αύξηση των τιμών του νερού.

(iii)Ιδιωτικοποίηση του τομέα του νερού.

(iv)Αγορά νερού από τρίτες χώρες ή ιδιώτες.

Αυτές όλες οι παραπάνω προτεινόμενες λύσεις χρειάζονται κατ’ ιδίαν ανάλυση, ώστε να γίνονται φανερά τόσο τα τυχόν πλεονεκτήματα όσο και τα μειονεκτήματά τους.

(v)Αλλαγή μοντέλου οικονομικής ανάπτυξης (βιώσιμη ανάπτυξη, μείωση της ενεργειακής ζήτησης-μείωση της κατανάλωσης, τήρηση περιβαλλοντικών όρων, χρήση ΑΠΕ). Η αλλαγή του οικονομικού μοντέλου, δηλαδή της κατεύθυνσης της οικονομικής ανάπτυξης, είναι ένας τρόπος που σχετίζεται και με την οικονομία αλλά άμεσα και με το πολιτισμικό μοντέλο που ισχύει σε μία κοινωνία. Θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια ήπια οικονομική ανάπτυξη προς ένα βιώσιμο περιβάλλον, όμως δεν μπορεί να εφαρμοσθεί μόνον από μία χώρα ή περιοχή ή τομείς, αλλά από όλες τις χώρες και περιοχές και απ’ όλους τους τομείς, επειδή:

--Η ήπια ανάπτυξη θα μείωνε τα κέρδη και θα αύξαινε τις δαπάνες (τουλάχιστον για ένα αρχικό χρονικό διάστημα), επομένως θα έπληττε τον τομέα δυνάμεως (χρήμα, όπλα, στρατηγική ισχύ κτλ.) και όσοι θα την εφάρμοζαν θα υπέκειντο στη δυναμική επιθετική επιρροή των υπολοίπων που θα συνέχιζαν την επιθετική οικονομική ανάπτυξη. Εξάλλου αυτός είναι ίσως ο σημαντικότερος λόγος για τον οποίο είναι τόσο δύσκολο να εφαρμοσθεί.

--Δεν θα ήταν δίκαιο για τις αναπτυσσόμενες χώρες στην αρχική φάση της οικονομικής τους ανάπτυξης να ανακοπούν και να μη μπορέσουν ποτέ να συμβαδίσουν οικονομικά με τις υπόλοιπες (αν το ήπιο μοντέλο βέβαια ήταν παράλογο και μεροληπτικό). Φυσικά, οι ισχυρές χώρες όπως η Κίνα δεν υποτάσσονται σε τέτοιου είδους απαιτήσεις, και επομένως ένα τέτοιο μοντέλο για να εφαρμοστεί απαιτεί αποδεδειγμένη δικαιοσύνη και καλή θέληση γι’ αυτήν.

--Ακόμη η «ήπια οικονομική ανάπτυξη» δεν θα πρέπει να σημάνει υποβάθμιση ορισμένων λαϊκών στρωμάτων μέσα στην ίδια χώρα προς όφελος άλλων στρωμάτων, αυξάνοντας τις ανισότητες, πράγμα που θα οδηγούσε σε αδικία και εξεγέρσεις.

Πλην τούτων η αλλαγή του οικονομικού μοντέλου απαιτεί να συντρέχουν σε κάποιον βαθμό τόσο η βούληση των ισχυρών οικονομικών παραγόντων όσο και η βούληση των λαών. Αν η εφαρμογή του σημάνει βίαιη και έντονη υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής των πολιτών, τότε θα προκληθούν συγκρούσεις και ανατροπές της κοινωνικής συνοχής και ασφάλειας. Επίσης, επειδή το φαινόμενο των περιβαλλοντικών προβλημάτων είναι παγκόσμιο και όχι πάντα απομονωμένο σε αυστηρά ορισμένες περιοχές (όπως στην περίπτωση της ρύπανσης των ρεόντων υδάτων), γι’ αυτόν το λόγο η επίλυσή του είναι ακόμη δυσκολότερη, γιατί απαιτεί, πλην άλλων, και ορθές διεθνείς σχέσεις και εν μέρει τουλάχιστον παραμερισμό της στρατηγικής της ισχύος, πράγμα που δεν φαίνεται σοβαρά πιθανόν να επιτευχθεί. Ακόμη και στο επίπεδο των σχέσεων ανάμεσα σε περιοχές της ίδιας χώρας σχετικά με την αναλογία της χρήσης των υδάτινων πόρων η κατάσταση δεν είναι ιδανική.

2) Λύσεις μέσω τεχνολογίας.

Η τεχνολογία είναι ένας πολύ σημαντικός τομέας που αναμένεται να συμβάλει καθοριστικά στην αντιμετώπιση του προβλήματος των υδάτων, όμως φαίνεται ότι δεν επαρκεί, αν δεν συντρέξουν και άλλα μέτρα. Αυτές οι τεχνολογικές λύσεις συνίστανται σε:

(i)Μέτρα εξοικονόμησης νερού μέσω συστημάτων άρδευσης και ύδρευσης και ανακύκλωσης του νερού. Αυτά όμως με τον σημερινό ρυθμό ανάπτυξης, ακόμη και στο Ισραήλ που διαθέτει από τα πιο εξελιγμένα συστήματα αυτού του είδους, δεν αρκούν, αλλά πρέπει να συντρέχουν με άλλα όπως π.χ. αφαλάτωση, επειδή η μέσω αυτών εξοικονόμηση του νερού δεν αντισταθμίζει την καταναλωνόμενη ποσότητα και έτσι δεν καλύπτει τις ανάγκες αναπλήρωσής του.

(ii)Αφαλάτωση του θαλάσσιου νερού που όμως κοστίζει πολύ.

(iii)Φυσικά δεν είναι γνωστό ποιες τεχνολογικές δυνατότητες θα υπάρχουν στο μέλλον. Όμως -αν και πρόβλεψη δεν μπορεί να γίνει- ωστόσο πρέπει να υπολογισθεί ότι από το χρονικό σημείο μιας τεχνολογικής εφεύρεσης μέχρι το χρονικό σημείο που να μπορεί να είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμη το μεσολαβούν χρονικό διάστημα συνήθως είναι πολύ μεγάλο. [1]

3) Λύσεις μέσω κοινωνικών-πολιτισμικών και πολιτικών αλλαγών, όπως η μείωση του πληθυσμού, η αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου (μακροπρόθεσμη προοπτική) καθώς και η συνεργασία των κρατών για οικονομίες κλίμακας και επομένως λιγότερο δαπανηρή εφαρμογή τεχνολογικών μεθόδων διαχείρισης του νερού.

[1] Greg Shapland

5 Φεβρουαρίου 2010,

Ιωάννα Μουτσοπούλου, δικηγόρος
μέλος της γραμματείας της μκο Σόλων
Πηγή: www.solon.org.gr

«Ρώτα το νερό ……τι τρέχει» // 21ο Συνέδριο ΠΑΝΔΟΙΚΟ // Ευαγγελία Ζούνη

2010-02-10T14:12:00.002+02:00

Στα πλαίσια του 21^ου συνεδρίου του ΠΑΝΔΟΙΚΟ, «Το Νερό Ως Κοινωνικό Αγαθό», θα παρακολουθήσετε (πατώντας στην εικόνα) την εισήγηση της κας Ευαγγελίας Ζούνη, Εκπαιδευτικός, με θέμα: «Ρώτα το νερό ……τι τρέχει», Παρουσίαση τοπικού θέματος δικτύου Αγωγής Υγείας Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Φθιώτιδας.

«Περιβαλλοντική εκπαίδευση και νερό». // 21ο Συνέδριο ΠΑΝΔΟΙΚΟ // Πόλυ Ράγκου

2010-02-10T14:05:00.003+02:00

Στα πλαίσια του 21^ου συνεδρίου του ΠΑΝΔΟΙΚΟ, «Το Νερό Ως Κοινωνικό Αγαθό», θα παρακολουθήσετε (πατώντας στην εικόνα) την εισήγηση της κας Πόλυς Ράγκου, Λέκτορας Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Σχολής Δασολογίας & Φυτικού Περιβάλλοντος Α.Π.Θ. & πρόεδρος Ομίλου Φίλων του Δάσους, με θέμα: «Περιβαλλοντική εκπαίδευση και νερό».

«Το νερό στην εποχή της κλιματικής αλλαγής». // 21ο Συνέδριο ΠΑΝΔΟΙΚΟ // Δρ Χριστίνα Θεοχάρη

2010-02-09T13:07:00.000+02:00

Στα πλαίσια του 21^ου συνεδρίου του ΠΑΝΔΟΙΚΟ, «Το Νερό Ως Κοινωνικό Αγαθό», θα παρακολουθήσετε (πατώντας στην εικόνα) την εισήγηση της κας Χριστίνας Θεοχάρη, Περιβαλλοντολόγος Μηχανικός, Επιμελήτρια Μόνιμης Επιτροπής Περιβάλλοντος Τ.Ε.Ε. με θέμα: «Το νερό στην εποχή της κλιματικής αλλαγής».

«Εξοικονόμηση νερού-καλές πρακτικές» & «Εκπαιδευτικό πρόγραμμα στα σχολεία της Νότιας Ευρώπης.» // 21ο Συνέδριο ΠΑΝΔΟΙΚΟ

2010-02-08T12:57:00.000+02:00

Στα πλαίσια του 21^ου συνεδρίου του ΠΑΝΔΟΙΚΟ, «Το Νερό Ως Κοινωνικό Αγαθό», θα παρακολουθήσετε (πατώντας στην εικόνα) την εισήγηση της Εκπροσώπου της ΜΚΟ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ S.O.S. κας Στελίνας Κρουζάκη, με θέματα: «Εξοικονόμηση νερού- καλές πρακτικές» & «Εκπαιδευτικό πρόγραμμα στα σχολεία της Νότιας Ευρώπης.»

«Η περιπέτεια της Οδηγίας 2000/60 για τους υδατικούς πόρους και του σχετικού νόμου εναρμόνισης». // 21ο Συνέδριο ΠΑΝΔΟΙΚΟ // Ηλίας Ευθυμιόπουλος

2010-02-01T10:56:00.002+02:00

Στα πλαίσια του 21^ου συνεδρίου του ΠΑΝΔΟΙΚΟ, «Το Νερό Ως Κοινωνικό Αγαθό», θα παρακολουθήσετε (πατώντας στην εικόνα) την εισήγηση του κ. Ηλία Ευθυμιόπουλου, πρόεδρος του Δ.Ι.Π.Ε., πρώην υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ, με θέμα: «Η περιπέτεια της Οδηγίας 2000/60 για τους υδατικούς πόρους και του σχετικού νόμου εναρμόνισης».

«Η διεθνής εμπειρία από τις ιδιωτικοποιήσεις του πόσιμου νερού». // 21ο Συνέδριο ΠΑΝΔΟΙΚΟ // Παναγιώτης Παπαθεοδωρόπουλος

2010-02-01T10:52:00.004+02:00

Στα πλαίσια του 21^ου συνεδρίου του ΠΑΝΔΟΙΚΟ, «Το Νερό Ως Κοινωνικό Αγαθό», θα παρακολουθήσετε (πατώντας στην εικόνα) την εισήγηση του κ. Παναγιώτη Παπαθεοδωρόπουλου, Διδάκτωρ Πολ. Μηχανικός, Στέλεχος Δ.Ε.Υ.Α. Πάτρας, με θέμα: «Η διεθνής εμπειρία από τις ιδιωτικοποιήσεις του πόσιμου νερού».

«Προτάσεις Διαχείρισης του αρδευτικού νερού στην ελληνική γεωργία». // 21ο Συνέδριο ΠΑΝΔΟΙΚΟ // Μιχάλης Σμύρης

2010-02-01T10:46:00.003+02:00

Στα πλαίσια του 21^ου συνεδρίου του ΠΑΝΔΟΙΚΟ, «Το Νερό Ως Κοινωνικό Αγαθό», θα παρακολουθήσετε (πατώντας στην εικόνα) την εισήγηση του κ. Μιχάλη Σμύρη, Μηχανολόγος – Μηχανικός, Προϊστ. Υπηρεσίας Οργάνωσης, Πληροφορικής και Ανάπτυξης ΠΑΣΕΓΕΣ, με θέμα: «Προτάσεις Διαχείρισης του αρδευτικού νερού στην ελληνική γεωργία».

«Αλληλεπίδραση υδάτων ποταμών & θαλασσών για ενιαία περιβαλ. διαχείρ. Η περίπτωση Σπερχειού–Μαλιακού» // 21ο Συνέδριο ΠΑΝΔΟΙΚΟ // Χρήστος Αναγνώστου

2010-01-28T10:34:00.002+02:00

Στα πλαίσια του 21^ου συνεδρίου του ΠΑΝΔΟΙΚΟ, «Το Νερό Ως Κοινωνικό Αγαθό», θα παρακολουθήσετε (πατώντας στην εικόνα) την εισήγηση του κ. Χρήστου Αναγνώστου, Dr. Γεωλόγος – Ιζηματολόγος, Δ/ντής Ερευνών Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας ΕΛΚΕΘΕ, με θέμα: «Αλληλεπίδραση των υδάτων ποταμών και θαλασσών για ενιαία περιβαλλοντική διαχείριση. Η περίπτωση Σπερχειού – Μαλιακού».

«Εξοικονόμηση και επαναχρησιμοποίηση νερού - Το παράδειγμα της Μήλου». // 21ο Συνέδριο ΠΑΝΔΟΙΚΟ // Μανταλένα Γερασίμου

2010-01-21T10:40:00.003+02:00

Στα πλαίσια του 21^ου συνεδρίου του ΠΑΝΔΟΙΚΟ, «Το Νερό Ως Κοινωνικό Αγαθό», θα παρακολουθήσετε (πατώντας στην εικόνα) την εισήγηση της κας Μανταλένας Γερασίμου, Πρόεδρος και Διευθύνουσα, Σύμβουλος της εταιρείας Αιολική Μήλου, με θέμα: «Εξοικονόμηση και επαναχρησιμοποίηση νερού - Το παράδειγμα της Μήλου».

«Νερό και πρόγραμμα ΕΣΠΑ 2007-13» // 21ο Συνέδριο ΠΑΝΔΟΙΚΟ // Γιώργος Εμμανουήλ

2010-01-15T11:20:00.000+02:00

Στα πλαίσια του 21^ου συνεδρίου του ΠΑΝΔΟΙΚΟ, «Το Νερό Ως Κοινωνικό Αγαθό», θα παρακολουθήσετε (πατώντας στην εικόνα) την εισήγηση του κ. Γιώργου Εμμανουήλ, Γεωργοοικονομολόγος, Ειδικός Επιστήμονας Περιφέρειας Θεσσαλίας, με θέμα: «Νερό και πρόγραμμα ΕΣΠΑ 2007-13».

2010-01-15T10:38:00.001+02:00

Ζητάμε συγνώμη που δεν καταφέραμε να αναρτήσουμε κάποιες από τις εισηγήσεις των ομιλητών ,που αφορούν στο 21ο Συνέδριο του ΠΑΝ.Δ.ΟΙΚ.Ο., αλλά δυστυχώς τεχνικοί λόγοι δεν μας επέτρεψαν να έχουμε το υλικό αυτών των εισηγήσεων.

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΝ.Δ.ΟΙΚ.Ο. ΣΤΟ 21ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΕ ΘΕΜΑ: ΤΟ ΝΕΡΟ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ

2009-11-20T14:37:00.000+02:00

Αρ.πρωτ.ΠΑΝΔΟΙΚΟ 11/2009/209 --- Λαμία, 15 Νοεμβρίου 2009

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

21^ο Συνέδριο ΠΑΝΔΟΙΚΟ --- 13-14-15 Νοεμβρίου 2009, --- Λαμία, Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Λαμιέων

Με μεγάλη επιτυχία και συμμετοχή τόσο συνέδρων απ’ όλη την Ελλάδα όσο και κοινού πραγματοποιήθηκε στις 13 και 14 Νοεμβρίου το 21^ο Συνέδριο του Πανελληνίου Δικτύου Οικολογικών Οργανώσεων. Το συνέδριο έγινε στη Λαμία στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Λαμιέων σε συνεργασία με την ΚΕΔΚΕ

Παρέστησαν η Υπουργός Αγρ. Ανάπτυξης κ. Κ. Μπατζελή, η Ειδ. Γραμματέας του Υπ. Περιβάλλοντος κ. Καραβασίλη, ο ευρωβουλευτής Μ. Τρεμόπουλος οι βουλευτές του νομού Φθιώτιδας κ. Αντωνίου, Τσώνης, Σταικούρας, ο Νομάρχης κ. Χειμάρας και οι δήμαρχοι Λαμιέων κ. Κοτρωνιάς, Γοργοποτάμου Σπαθούλας, Υπάτης Δ. Καραβάνας, Αγ. Κωνσταντίνου Ε. Ψαθάς και Στυλίδας Α. Σχορετσιανίτη, Μώλου κ. Ε. Τετριμίδας, Αμφίκλειας κ. Τσιτσιμπής., ο κ. Αποστόλου ως εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Ν. Χρυσόγελος ως εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων και ο κ. Λιβανός ως εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, και ο Σ. Καρκάνης, πρόεδρος του ΤΕΙ Λαμίας.

Μήνυμα έστειλε ο οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

Μετά την ολοκλήρωση του θεματικού μέρους με θέμα «ΤΟ ΝΕΡΟ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ» οι σύνεδροι ψήφισαν ομόφωνα απόφαση η οποία (συνοπτικά) τονίζει τα ακόλουθα :

Το νερό είναι και οφείλει να αντιμετωπίζεται ως κοινωνικό αγαθό και όχι ως εμπόρευμα.

Η χώρα μας, αν και ευνοημένη, από πλευράς ποσότητας ποιότητας υδάτινων πόρων, δεν έχει επιτύχει την διαχείρισή του με βάση τις παραπάνω αρχές.

Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί στον τομέα της επεξεργασίας λυμάτων, με αυξανόμενο ρυθμό παρατηρούνται προβλήματα ρύπανσης, υπεράντλησης και ταπείνωσης υπόγειων υδροφορέων, υφαλμύρωσης παράκτιων υδροφορέων, επιβάρυνσης από βαρέα μέταλλα και νιτρικά, συρρίκνωσης λιμνών, αλόγιστης χρήσης στο γεωργικό τομέα, αδικαιολόγητων απωλειών στα υδρευτικά δίκτυα. Βάσιμες είναι οι ανησυχίες για κίνδυνο ερημοποίησης εκτεταμένων περιοχών της χώρας, εν όψει και των επιπτώσεων που θα έχει το φαινόμενο της εν εξελίξει κλιματικής αλλαγής.

Η ευρωπαϊκή Οδηγία-Πλαίσιο για το Νερό (2000/60), η οποία αποτελεί ένα πλήρες και συνεκτικό σχέδιο για την ολοκληρωμένη διαχείριση του νερού, παραμένει ουσιαστικά ανεφάρμοστη.

Διαπιστώνεται πολυδιάσπαση των φορέων που εμπλέκονται στην διαχείριση των υδατικών πόρων, και ανεπαρκής συγκρότηση, στελέχωση, και εξοπλισμός των Περιφερειακών Υπηρεσιών για τα νερά

Είναι αναγκαία μια στροφή πολιτικής που να περιλαμβάνει:

· ουσιαστική εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας για τα νερά.

· Παύση σχεδίων εκτροπής ποταμών σε άλλη λεκάνη απορροής

· Καμιά ιδιωτικοποίηση φορέα πόσιμου νερού

· Ανάσχεση της ρύπανσης, της μόλυνσης με βαρέα μέταλλα και νιτρικά, των πρακτικών αλόγιστης υπεράντλησης

· Αναδιάρθρωση καλλιεργειών ώστε να μειωθούν οι υδροβόρες

· Συστηματική ευαισθητοποίηση του κοινού σε πρακτικές εξοικονόμησης

- Αποφασιστικός ρόλος της αυτοδιοίκησης χωρίς ιδιωτικοποιήσεις,

Η γενιά μας, καταλήγει η απόφαση, έχει την ευθύνη να παραδώσει τους υδάτινους πόρους της χώρας στις επόμενες ακέραιους, αμόλυντους και δημόσιους «κτήμα ες αεί» όλων των Ελλήνων και θεμέλιο του ιδιαίτερα σημαντικού πλούτου βιοποικιλότητας που διαθέτουμε.

ΑΠΟΦΑΣΗ 21^ου ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

ΘΕΜΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ: ΤΟ ΝΕΡΟ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ

Οι εκπρόσωποι των οργανώσεων του Πανελλήνιου Δικτύου Οικολογικών Οργανώσεων, τα στελέχη της Αυτοδιοίκησης και οι λοιποί σύνεδροι που άκουσαν τις εισηγήσεις και έλαβαν μέρος στο διάλογο που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια των εργασιών του 21^ου συνεδρίου του Δικτύου, που έγινε στη Λαμία, το Νοέμβριο του 2009, συνεκτιμούν και συναποφασίζουν τα ακόλουθα:

Το νερό είναι και οφείλει να αντιμετωπίζεται ως κοινωνικό αγαθό και όχι ως εμπόρευμα.

Είναι ο κυριότερος πόρος της ανθρώπινης και κάθε άλλης μορφής ζωής, κρίσιμος παράγων της οικονομίας, θεμέλιο της υγιεινής και της ποιότητας ζωής.

Η διαχείρισή του οφείλει να υπακούει στις αρχές της αειφορίας, της διαγενεακής δικαιοσύνης και της διαφύλαξης της βιοποικιλότητας και να γίνεται από δημόσιους ή αυτοδιοικητικούς φορείς. Η διεθνής εμπειρία ιδιωτικοποιήσεων του πόσιμου είναι σαφώς αρνητική διότι κατά κανόνα οδήγησε σε αύξηση τιμών, στέρηση του νερού από τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα, ληστρική εκμετάλλευση υδάτινων πόρων.

Η χώρα μας, αν και ευνοημένη, αναμφίβολα, τόσο από πλευράς ποσότητας όσο και από πλευράς ποιότητας υδάτινων πόρων, δεν έχει επιτύχει την διαχείρισή του με βάση τις παραπάνω αρχές.

Γενικότερα συντηρείται μια λογική οικονομικής ανάπτυξης που δεν σέβεται την φέρουσα ικανότητα των υδάτινων πόρων μας.

Αναλυτικότερα:

Η ευρωπαϊκή Οδηγία-Πλαίσιο για το Νερό (2000/60), η οποία αποτελεί ένα πλήρες και συνεκτικό σχέδιο για την ολοκληρωμένη διαχείριση του νερού, ενσωματώθηκε στο εσωτερικό μας δίκαιο με τον ν. 3199/03, κατά τρόπο ανεπαρκή και με ουσιώδεις ελλείψεις, όπως η ρύθμιση της διαχείρισης όχι κατά λεκάνη απορροής αλλά κατά διοικητική περιφέρεια.

Και αυτού όμως του μη πλήρους νόμου η εφαρμογή συναντά μεγάλα εμπόδια και καθυστερήσεις, κυρίως όσον αφορά τα άρθρα 5 (αξιολόγηση ανά λεκάνη απορροής) και 8 (παρακολούθηση ποσοτικών και ποιοτικών χαρακτηριστικών των υδάτινων σωμάτων).

Δεν υπάρχει ένα επαρκές Δίκτυο μέτρησης της ποσότητας και ποιότητας των διαθέσιμων υδατικών πόρων. Χιλιάδες παράνομες ή μη ενταγμένες σε διαχειριστικό σχέδιο γεωτρήσεις οδηγούν σε υπεράντληση των υπόγειων υδάτων.

Διαπιστώνεται πολυδιάσπαση των φορέων που εμπλέκονται στην διαχείριση των υδατικών πόρων, ανεπαρκής συγκρότηση, στελέχωση, και εξοπλισμός των Περιφερειακών Υπηρεσιών και επιτροπών παρακολούθησης Υδάτινων πόρων, περιορισμένη δημόσια διαβούλευση με τις ΜΚΟ και την κοινωνία των πολιτών, έλλειψη μακροχρόνιου προγραμματισμού εκ μέρους των φορέων της Αυτοδιοίκησης.

Παρατηρείται αδυναμία των φορέων Αυτοδιοίκησης να συνεργάζονται με τους ΤΟΕΒ /ΟΕΒ να συγκροτούν και να λειτουργούν ή εποπτεύουν βιώσιμους φορείς διαχείρισης των υδρευτικών και αρδευτικών έργων, με σύγχρονους κανονισμούς άρδευσης και ύδρευσης, με αποτελεσματική και προοδευτική τιμολόγηση ανάκτησης του λειτουργικού και περιβαλλοντικού κόστους των έργων και υδάτινων πόρων. Επίσης απουσία επαρκών δημόσιων ελεγκτικών μηχανισμών ελέγχου. Λείπουν ακόμη, δημόσιοι θεσμοί ενίσχυσης και προβολής των καλών πρακτικών στον τομέα διαχείρισης των υδατικών πόρων. Παρατηρείται σοβαρή αφαίρεση πόρων του ΕΣΠΑ από έργα βιολογικών καθαρισμών.

Επιπλέον με ανησυχία παρακολουθούμε τις κινήσεις για την ιδιωτικοποίηση της Εταιρίας υδάτων της Θεσσαλονίκης.

Επομένως, κρίνουμε απαραίτητη μια ουσιαστική στροφή της πολιτικής υδάτων τόσο σε κεντρικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο, και με δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα, που να περιλαμβάνει:

· Αναθεώρηση του νόμου 3199/03, ώστε να εναρμονιστεί πλήρως με την ευρωπαϊκή οδηγία για τα νερά.

· Στο πλαίσιο αυτό παύση κάθε σχεδίου εκτροπής υδάτων ποταμών σε διαφορετική από τη δική τους υδατική λεκάνη

· Σαφή πολιτική δέσμευση ενάντια σε σχέδια ιδιωτικοποίησης του πόσιμου νερού. Επιβάλλεται η άμεση παύση κάθε κίνησης για ιδιωτικοποίηση του πόσιμου νερού της Θεσσαλονίκης,

· Πολιτικές ανάσχεσης της υποβάθμισης των επιφανειακών, υπόγειων και θαλάσσιων υδατικών συστημάτων με προτεραιότητα στην απαλλαγή ποταμών και λιμνών από την επιβάρυνση με βαρέα μέταλλα, χημικά και νιτρικά. Ιδιαίτερη μνεία κάνουμε στην αποκατάσταση της ποιότητας των νερών του βοιωτικού Ασωπού και της ίδιας της ύπαρξης της λίμνης Κορώνειας.

· Διασφάλιση επαρκών ποσοτήτων και καλής ποιότητας πόσιμου νερού ειδικότερα στα αστικά κέντρα και στις τουριστικές περιοχές και διατήρηση καλής ποιότητας των νερών κολύμβησης

· Συμμετοχή όλων των δήμων της χώρας στην προγραμματική σύμβαση Υπ. Εσωτερικών – ΙΓΜΕ – ΚΕΔΚΕ, με στόχο την αναβάθμιση των δυνατοτήτων τους για ορθολογική διαχείριση των θεμάτων πόσιμου νερού.

· Στρατηγικό σχέδιο αναδιάρθρωσης των καλλιεργειών της χώρας, με προτεραιότητα στις περιοχές με ήδη ορατά προβλήματα υφαλμύρωσης υδάτων και ημιερημοποίησης εδαφών και με έμφαση στην εναρμόνιση γεωργίας - κτηνοτροφίας και περιβαλλοντικής προστασίας.

· Διαρκής ευαισθητοποίηση του κοινού σε καλές πρακτικές εξοικονόμησης και υπεύθυνης χρήσης του νερού ώστε να στοχεύουμε προοπτικά σε «μηδενικό υδατικό αποτύπωμα».

Οι οργανώσεις του ΠΑΝΔΟΙΚΟ θα συνεχίσουμε τον αγώνα για την υπεράσπιση των υδάτινων σωμάτων της χώρας, θεμελιώδους κεφαλαίου για την βιοποικιλότητα της χώρας μας και για την εξασφάλιση του κυριότερου πόρου για την ποιότητα ζωής της κοινωνίας μας. Θα συνεχίσουμε διατυπώνουμε τεκμηριωμένες προτάσεις πολιτικής για την αειφορική τους διαχείριση.

Θεωρούμε ότι ο ρόλος της Αυτοδιοίκησης είναι και πρέπει να παραμείνει αποφασιστικός στη διαχείριση του πόσιμου νερού και ότι, σε συνεργασία και με την κοινωνία των πολιτών, οι φορείς της επιβάλλεται να αναβαθμίζουν σταθερά την ικανότητα τους να διαχειρίζονται αποτελεσματικά και βιώσιμα τους υδάτινους πόρους κάθε περιοχής, για όλους τους πολίτες, χωρίς υποταγή σε ιδιωτικά συμφέροντα.

Η γενιά μας έχει την ευθύνη να παραδώσει τους υδάτινους πόρους της χώρας στις επόμενες ακέραιους, αμόλυντους και δημόσιους «κτήμα ες αεί» όλων των Ελλήνων και θεμέλιο του ιδιαίτερα σημαντικού πλούτου βιοποικιλότητας που διαθέτουμε.

ΠΑΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΜΑΣ ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΕΙΝΑΙ:

ΔΗΜΟΣΙΟΙ, ΑΚΕΡΑΙΟΙ ΚΑΙ ΥΨΗΛΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΥΔΑΤΙΝΟΙ ΠΟΡΟΙ!

ΟΙ ΣΥΝΕΔΡΟΙ ΤΟΥ 21^ου ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Λαμία 14 Νοεμβρίου 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 21ου ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΠΑΝ.Δ.ΟΙΚ.Ο στη Λαμία

2009-11-11T10:00:00.000+02:00

Στη Λαμία, 13, 14 & 15 Νοεμβρίου 2009, θα πραγματοποιηθεί το 21ο Συνέδριο του ΠΑΝΔΟΙΚΟ. Το θέμα του Συνεδρίου είναι: ΤΟ ΝΕΡΟ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ (επάρκεια, ποιότητα, οικονομικό, με πρόσβαση απ’ όλους).

Οι οργανώσεις του ΠΑΝΔΟΙΚΟ που ανέλαβαν την διοργάνωση του Συνεδρίου είναι: ο ΟΜΙΛΟΣ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ (έδρα: Λαμία) και ΣΟΛΩΝ για τη σύνθεση και τον πολιτισμό (έδρα: Μακρακώμη Φθιώτιδας).

Για μια ακόμη χρονιά το ΠΑΝΔΟΙΚΟ και η ΚΕΔΚΕ ανανέωσαν τη συνεργασία τους για το συνέδριο.

Με το συνέδριο αυτό προσδοκούμε να ενημερώσουμε και να ευαισθητοποιήσουμε την κοινή γνώμη για το σημαντικό αυτό θέμα. Στο τελευταίο, το ΠΑΝΔΟΙΚΟ πολλά μπορεί να προσφέρει, με τις οργανώσεις του, που καλύπτουν γεωγραφικά σχεδόν όλη την επικράτεια.

Δείτε έδω την πρόσκληση και εδώ το πλήρες πρόγραμμα του 21ου Συνεδρίου του ΠΑΝΔΟΙΚΟ.

Δείτε το βίντεο του 21ου Συνεδρίου του ΠΑΝ.Δ.ΟΙΚ.Ο.

Οργανωτική Επιτροπή 21ου Συνεδρίου ΠΑΝ.Δ.ΟΙΚ.Ο.
Αλευρά Άννα (Οικολογική Κίνηση Σερρών)
Γεροκώστα Γιάννα (Σύλλογος Φίλων Ποταμού Πηνειού και του Παραποτάμιου Πολιτισμού)
Καλαμάτα Μαριλένα (Γραμματέας του Δ.Λαμιέων κ. Γ.Κοτρωνιά)
Καραζέρη Βάσω (Σύλλογος Προστ.Περιβ.Αν. Αιγιαλείας (Ακράτα)
Κελλάρης Βασίλης (Οικολογικός Σύλλογος Προστασίας του Κορινθιακού Κόλπου (ΟΙΚΟΣΥΛΚΟ)
Μπελέσης Αλέξανδρος (Σόλων για τη Σύνθεση και τον Οικολογικό Πολιτισμό στον 21^ο αιώνα)
Παπαιωάννου Ντένυ (Σύλλογος Προστ.Περιβ.Βουλιαγμένης)
Ράγκου Πόλυ ('Όμιλος Φίλων του Δάσους)
Σρέτσκοβιτς Μαρία (Δ/ντρια Διοικητικών Υπηρεσιών - Μέλος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της ΚΕΔΚΕ)
Φούντας Πάρης('Ομιλος Φίλων του Δάσους)

ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΩΣ ΠΟΡΟΥ ΖΩΗΣ

2009-11-10T09:48:00.007+02:00

Οι συνέπειες της άρνησης του μερισμού των πόρων σε όσους έχουν ανάγκη

Το ξέσπασμα του Β Παγκόσμιου πολέμου, για την ανθρωπότητα, ήταν ο θερισμός της εμμονής της σε εσφαλμένες επιλογές πολιτικών στοχεύσεων αλλά και ατομικών στάσεων ζωής. Το οικονομικό κραχ του 1929 που προηγήθηκε αποτέλεσε άλλη μια καταστάλαξη επιλογών ατομικής και εθνικής απληστίας που συνέβαλε καθοριστικά στο ξέσπασμα του μεγάλου πολέμου.

Τόσο οι πολίτες μεμονωμένα όσο και τα κράτη ήθελαν να συσσωρεύσουν πλούτο και δύναμη μόνο για τον εαυτό τους αρνούμενοι να διανέμουν οτιδήποτε προς όφελος εκείνων που είχαν ανάγκη. Ο δε ψυχισμός του νικητή που «τα παίρνει όλα», μετά τον Α Παγκόσμιο πόλεμο, οδήγησε στην επιβολή τόσο σκληρών οικονομικών όρων για πολεμικές αποζημιώσεις στην Γερμανία, που η αδυναμία τήρησής τους, ο απαιτούμενος υπερδανεισμός και η επακόλουθη εξαθλίωση, αναζωπύρωσαν τον εθνικισμό και συνέβαλε τα μέγιστα στην άνοδο του Ναζισμού(1). Το συμπέρασμα της τότε οικονομικής κρίσης συνοψίστηκε από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Φραγκλίνο Ρούσβελτ με την φράση «γνωρίζαμε ότι ανέκαθεν ότι το αχαλίνωτο ιδιοτελές συμφέρον είναι δείγμα κακής ηθικής. Τώρα ξέρουμε ότι οδηγεί και σε κακά οικονομικά(2)».
Για την ανθρωπότητα το μάθημα που πήρε συνοψίστηκε μεταξύ άλλων - ενδεικτικά - στην διανοητική αναγνώριση της διακήρυξης των δικαιωμάτων του ανθρώπου και τον καταστατικό χάρτη του ΟΗΕ, στο σλόγκαν της unicef «επειδή οι πόλεμοι ξεκινούν στο νου των ανθρώπων εκεί πρέπει και να τερματιστούν».

Η πλάνη της απειρότητας των πόρων

Η αναπτυξιακή ιδεολογία που υιοθετήθηκε αρχικά στη Δύση και κατόπιν από ένα όλο και μεγαλύτερο αριθμό κρατών βασίστηκε πάνω στην εσφαλμένη υπόθεση της απειρότητας των φυσικών πόρων, στην υπόθεση της ακόρεστης καταναλωτικής ζήτησης και επιθυμίας των ανθρώπων και στην έμφαση πάνω στην οικονομική στενότητα που υποσκελίζει όλες τις άλλες προτεραιότητες στη χάραξη των πολιτικών. Σε χρόνο που ελάχιστοι άνθρωποι αναγνώριζαν την μυωπική οπτική αντιμετώπισης των ζητημάτων της ανάπτυξης ο γνωστός οικονομολόγος Σουμάχερ επισημαίνει ότι «το κεφάλαιο, που η φύση κι όχι ο άνθρωπος εισκομίζει στην παραγωγική διαδικασία, είναι κατά πολύ μεγαλύτερο κι εμείς δεν το αναγνωρίζουμε καν. Το μεγαλύτερο αυτό μέρος αναλίσκεται τώρα μ’ έναν ρυθμό που προκαλεί δέος και να γιατί είναι εξωφρενικό σφάλμα, λες και θέλουμε να αυτοκτονήσουμε, το να πιστεύουμε και να ενεργούμε με την πεποίθηση πως το πρόβλημα της παραγωγής έχει λυθεί(3)».
Η περίπτωση του νερού

--Το νερό είναι ένας πόρος με αυξανόμενη ζήτηση σε συνθήκες μειούμενης προσφοράς.(ενδεικτικά):

--1 στους 6 ανθρώπους(1,1 δις) δεν έχει πρόσβαση στο νερό.

--1 στους 3 (2,4 δις) χωρίς βασικές εγκαταστάσεις υγιεινής.

--Το 2030 περίπου 5 δις ανθρώπων υπολογίζεται ότι θα αντιμετωπίσουν προβλήματα ανεπάρκειας νερού.

--Το 54% του νερού της γης έχει εκτραπεί από τη φυσική του ροή με αποτέλεσμα το νερό που βρίσκεται σε δεξαμενές και ταμιευτήρες να είναι 3-6 φορές περισσότερο από το ελεύθερο νερό.

--Προβλέπεται μείωση των βροχοπτώσεων 20-30% στα επόμενα 50 χρόνια.

--Το 20% των επιφανειακών νερών της χώρας είναι εισαγόμενο, αφού τα μεγαλύτερα ποτάμια φτάνουν στην Ελλάδα από γειτονικές χώρες

Η έλλειψη του νερού αποτελεί συχνή αιτία πολέμου, συχνή αιτία μετανάστευσης, πιθανό μέσο κοινωνικού ελέγχου, αιτία έλλειψης τροφίμων και αιτία καταστροφής των οικοσυστημάτων. Η επάρκεια καθαρού νερού αποτελεί, κριτήριο ύπαρξης ζωής, κριτήριο διατροφικής επάρκειας, κριτήριο δημόσιας υγείας, κριτήριο ποιότητας ζωής, κριτήριο πολιτισμού και προστασίας περιβάλλοντος. Η επάρκεια και καθαρότητα του νερού, ο καθαρός αέρας που αναπνέουμε, η διατήρηση της ικανότητας της Γής να θρέφει τα όντα της, αποτελούν κοινά αγαθά. Πολλά γεγονότα που συμβαίνουν στο πλανήτη δεν συνδέονται μόνο για την «εξασφάλιση» του πετρελαίου, ή άλλων ενεργειακών πόρων αλλά και για την «εξασφάλιση» του νερού.

Η ατομική και κρατική αμέλεια, σπατάλη ή μόλυνσή του είναι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Στην πιθανότατη επερχόμενη παγκόσμια κρίση πιθανόν να στηθεί ένα δικαστήριο για παγκόσμια εγκλήματα κατά του περιβάλλοντος και της ανθρωπότητας αντίστοιχο με αυτό της Νυρεμβέργης. Ήδη πολιτικοί έχουν αρχίσει να συζητούν για την αναγκαιότητά του.

Απαιτείται ένας οδικός χάρτης ορθού και δίκαιου μερισμού του νερού για όλους, ώστε αυτός να γίνει πόρος ειρήνης και συνεργασίας.

Υπάρχουν πολλοί πυρήνες ανθρώπων που εφαρμόζουν στη ζωή τους νέες αξίες για ένα νέο καλύτερο πολιτισμό. Αξίες που απελευθερώνουν από τον διαρκή φόβο της εξασφάλισης των στοιχειωδών της ζωής. Το πνεύμα του εθελοντισμού και της καλής θέλησης έχει αυξανόμενη ανταπόκριση και ασκεί πίεση – μικρή ακόμη – για δικαιότερη άσκηση πολιτικών. Τέτοιες αξίες είναι αυτές του σεβασμού των συλλογικών αγαθών, της κατανόησης της ανθρώπινης ανάγκης, της ανθρωπιστικής & κοινωνικής συνοχής, της φύσης ως εταίρου του ανθρώπου & της κοινωνίας, της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, της υπεύθυνης διαχείρισης των πόρων, του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης(4).
Η συμβιωτικότητα και ο μερισμός

Η επιστήμη της βιολογίας έχει αναδείξει ότι στην διαδικασία της εξέλιξης μοναδικός είναι ο ρόλος της συμβιωτικότητας. Η συμβιωτικότητα αναγνωρίζεται ως καθοριστικός παράγοντας στις διαδικασίες της εξέλιξης, από την δημιουργία της απλούστερης μορφής ζωής μέχρι το οικοσύστημα σαν σύνολο. Κάθε μορφή ζωής στηρίζεται στην αρμονική συμβιωτικότητα αστρονομικών μεγεθών βακτηριδίων, κυττάρων κλπ. Το ίδιο ισχύει και για την πλέον πολύπλοκη μορφή ζωής αυτή του οικοσυστήματος(5).
Η εποχή που εμείς οι άνθρωποι, κάναμε κάτι μόνο όταν αυτό είχε αποκλειστικά ατομική ωφέλεια παρέρχεται σιγά σιγά. Ένας αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων καλής θέλησης σε όλα τα κόμματα, σε όλες τις θρησκείες σε όλες τις τάξεις, διαπνέεται από μια κουλτούρα σεβασμού κάθε μορφής ζωής, ανθρώπινης και μη, και του οικοσυστήματος συνολικότερα, διαμορφώνοντας τον πυρήνα της βιωσιμότητας της ζωής στη Γή. Γίνεται πλέον κατανοητό όχι μόνο ότι τα πάντα αλληλεξαρτώνται, αλλά και ότι κάθετί αξίζει το σεβασμό γ’ αυτό που είναι. Ο καθένας από μας απελευθερωμένος από τα βαρίδια της αδράνειας του φόβου και της συνήθειας να αντιμετωπίζουμε τον κόσμο μέσα από την εικόνα που μας κληροδοτήθηκε από την κοινωνία μέσα στην οποία γεννήθηκε, μπορεί να συμμετάσχει στην δημιουργία ενός βιώσιμου πολιτισμού.

Ο οικονομικός μερισμός, ο μερισμός των πόρων και των προβλημάτων είναι η μόνη βιώσιμη πολιτική. Όταν ως πολιτισμός το κατανοήσουμε και το εφαρμόσουμε, τότε θα γνωρίσουμε και την εποχή του μερισμού του καλού, το οποίο εκφραζόμενο σε αφθονία θα λούζει τα πάντα. Παραφράζοντας το «η πιο έξυπνη ιδιοτέλεια είναι η ανιδιοτέλεια» του Στιούαρτ Μίλ θα μπορούσαμε να πούμε ότι «ο πιο έξυπνος τρόπος εξασφάλισης επάρκειας φυσικών πόρων είναι ο μερισμός τους» σε όλους όσους τους έχουν ανάγκη και όχι μόνο για όλους τους ανθρώπους αλλά και για όλα τα όντα που συνθέτουν το οικοσύστημα της ζωής στον πλανήτη Γη.[5]

Αλέξανδρος Μπέλεσης, Μέλος της ΜΚΟ Σόλων

info@solon.org.gr

(1) Ουίνστον Τσόρτσιλ Β Παγκόσμιος Πόλεμος
(2) Paul Krugman, Η συνείδηση ενός προοδευτικού, εκδόσεις ΠΟΛΙΣ
(3) Lynn Margulis, Ο συμβιωτικός Πλανήτης, εκδόσεις ΚΑΤΟΠΤΡΟ
(4) Ε.Φ. Σουμαχερ, Το Μικρό είναι Όμορφο, εκδόσεις ΓΛΑΡΟΣ
(5) John Stuart Mill, «Ωφελιμισμός», εκδόσεις ΠΟΛΙΣ

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ AGENDA 21 ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ

2009-10-31T13:04:00.005+02:00

Η Ατζέντα 21 είναι ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης που πρέπει να ληφεθεί σε παγκόσμιο, εθνικό και τοπικό επίπεδο από τους οργανισμούς του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, τις κυβερνήσεις και σημαντικές ομάδες σε κάθε περιοχή για τις όποιες ανθρώπινες επιπτώσεις στο περιβάλλον.

Στην Ατζέντα 21, η Διακήρυξη του Ρίο για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, και η Δήλωση των αρχών για την αειφόρο διαχείριση των δασών εγκρίθηκαν από περισσότερες από 178 κυβερνήσεις στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (UNCED) που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στη Βραζιλία, από 3 έως 14 Ιουνίου 1992.

Η Επιτροπή για την Αειφόρο Ανάπτυξη (CSD) δημιουργήθηκε το Δεκέμβριο του 1992 για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική παρακολούθηση της UNCED, για την παρακολούθηση και την έκθεση για την εφαρμογή των συμφωνιών σε τοπικό, εθνικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο. Συμφωνήθηκε ότι πέντε χρόνια ανασκόπηση της προόδου, θα πραγματοποιείτο Συνάντηση Κορυφής της Γης το 1997 από συνεδρίαση της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμέων Εθνών σε ειδική σύνοδο.

Η πλήρης εφαρμογή της Ατζέντας 21, το πρόγραμμα για την περαιτέρω εφαρμογή του Προγράμματος Δράσης 21 και των υποχρεώσεων προς τις αρχές του Ρίο, επιβεβαιώθηκε σε μεγάλο βαθμό κατά την Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής για την Αειφόρο Ανάπτυξη (WSSD) που έλαβε χώρα στο Γιοχάνεσμπουργκ, στη Νότια Αφρική, από 26 Αυγούστου έως 4 Σεπτεμβρίου 2002.

Πηγή μετάφρασης Google.